تبلیغات
.:رهپویان علی:. - فتح المبین
.: رهپویان علی :. علی یـــــــــــار
مرتبه
تاریخ : سه شنبه 13 اسفند 1392


سرزمین حماسه
اگر تپه‌ها و وادی‌های این سرزمین زبان داشت از حما‌سه‌های فرزندان این سرزمین می‌گفت؛ از پل ناجیان كه عبور می‌كنی به شیارهای معروفی می‌رسی كه ماه‌های نخست جنگ شاهد حماسه‌های بسیار بودند: شیار شیخی، شیار المهدی و شیار شلیكا.
این منطقه، عملیات فتح‌المبین را در خود دیده است و امتداد این جاده می‌رسد به سایت‌های رادار چهار و پنج و ارتفاعات ابوسلبی‌خات و رودخانه رفاعیه.
سایت‌های چهار و پنج كه قبل از انقلاب بنا شده بودند، بهترین ارتفاع منطقه بودند و مسلط بر عراق و ایران. عراق همان اوایل جنگ دست گذاشت روی این ارتفاعات و آنها را از ما گرفت و با استفاده از موقعیت و ارتفاع همین سایت‌ها بود كه راحت دزفول، اندیمشك، شوش و جاده اندیمشك به اهواز را با موشك زمین به زمین می‌زد. تازه از این موقعیت می‌شد پرواز هواپیماها را هم كنترل كرد. چشم منطقه اینجا بود. صدام هم خیلی مواظب بود كه آن را از دست ندهد. آن قدر نیرو برای محافظت از این منطقه آورده بود كه با غرور می‌گفت: اگر ایرانی‌ها سایت‌ها را بگیرند، كلید بصره را هم به آنها می‌دهم.
دو روز از فروردین ۶۱ گذشته بود كه عملیات فتح‌المبین كلید خورد. در استخاره محسن رضایی برای آزاد سازی این مناطق سوره فتح آمد و نام عملیات فتح‌المبین گذاشته شد. رمزش را هم گذاشتند: یا فاطمة الزهرا سلام الله علیها.
مرحله اول عملیات، عبور رزمنده‌ها از شیارها بود كه به كمین عراقی‌ها خوردند. در همین شیارها بود كه خیلی‌ها شهید شدند. این را گفتم كه بدون وضو وارد نشوی و قدم كه بر می‌داری مواظب باشی...
چون عراق هوشیار بود مرحله اول را دوام آورد؛ حتی حمله هم كرد و تعدادی از نیروهای ما را اسیر گرفت. مرحله اول، خدا ما را نجات داد و فتح خدا آغاز شد.
مرحله دوم و سوم عملیات، عراقی‌ها چنان ضربه‌ای خوردند كه راهی جز فرار نداشتند. آنها اصلا انتظار نداشتند كه ایرانی‌ها به این قوت جلو بیایند و به پادگان عین‌خوش برسند. دیگر برای آنها جای ماندن نبود.
هفت روز از فروردین ۶۱ گذشته بود كه سایت دست رزمندگان اسلام بود؛ اما صدام به وعده‌ای كه داده بود هیچ وقت عمل نكرد و این برای او درس عبرتی نشد كه دیگر خط و نشان نكشد. در خرمشهر هم همین حرف‌ها را زد؛ ولی دو ماه بعد از این آنجا را هم مفتضحانه رها كرد و رفت تا دیگر جرات نكند وعده و وعید بدهد.
در فتح‌المبین، عراقی‌ها به گونه‌ای غافلگیر شدند كه اسناد و مدارك و چمدان‌های محرمانه بسیاری از خودشان جا گذاشتند و رفتند. ماشین‌هایشان كه در گل گیر می‌كرد رها می‌كردند و پا به فرار می‌گذاشتند. اگر ما در طول جنگ ده كامیون سند از عراق گیرمان آمده باشد، نه كامیون آن در همین منطقه فتح‌المبین بود.
اگر فتح خدا نبود و اگر ما در فتح‌المبین پیروز نمی‌شدیم، با پنج عملیات هم نمی‌شد، این زمین‌های بزرگ و سایت‌ها را آزاد كرد. چرا كه عراقی‌ها تا این مرحله حالت هجومی داشتند. از این عملیات به بعد، عراقی‌ها دست و پایشان را جمع كردند؛ میدان مین گستردند و مجبور شدند به لاك دفاعی بروند.
امروز به یادبود شهیدان این منطقه، یادمان زیبایی ساخته‌اند تا شاید تو بتوانی در فضای همان روزها قدم بزنی. شیارهای كوچه مانندی كه آهسته تو را از خود عبور می‌دهد تا آرام آرام دلت نرم شود و آشتی كنی با هر آنچه از یاد برده‌ای آشتی كنی، با آنانی كه آرام آرام از كنار همه زیبایی‌های دنیای فانی گذشتند تا به زیبایی مطلق برسند.




طبقه بندی: بصیرت،  دینی،  شهادت،  تاریخی،  فرهنگی،  سیاسی، 
برچسب ها: فتح المبین، سرزمین حماسه، معرفی جبهه های جنوب، معرفی مناطق عملیاتی، مناطق عملیاتی شمالغرب کشورسنندج، دالانی، دزلی،
ارسال توسط سرباز گمنام
آرشیو مطالب
نظر سنجی
میزان رضایت شماازاین وبلاگ






صفحات جانبی
دوستان
پیوند های روزانه